آخرین اخبار
کد خبر: ۶۹۲۴۴
تاریخ انتشار: ۰۱ خرداد ۱۳۹۵ - ۰۹:۴۸
انتخاب آویگدور لیبرمن به عنوان وزیر جنگ جدید اسرائیل توسط نتانیاهو جای هرگونه شک و شبهه در خصوص زوال عقلی نخست وزیر رژیم اشغالگر قدس را از بین برد و نشان داد محرومیت رییس حزب لیکود از تصمیمات عقلی بسیار شدیدتر از گذشته شده است.
خلاصه متن:
«دشمنی های سیاسی مسبوق به سابقه و اختلاف نظرهای شدید آقای بنیامین نتانیاهو با آقای لیبرمن تا جایی بود که لیبرمن تلاش های بسیاری را برای صدور عدم کفایت بقای نتانیاهو در سمت نخست وزیری رژیم صهیونیستی کرد و وی را به سگی تشبیه کرده بود که پارس می کند اما گاز نخواهد گرفت، این در حالی است که لیبرمن از طرف نتایناهو به عنوان وزیر جنگ جدید این رژیم معرفی شده است و این انتساب علی رغم اینکه هیچ سنخیتی با توانایی ها، تجربیات و آگاهی های لیبرمن نداشته در آستانه پیروزی احتمالی شخصی با روحیات و تصمیمات و برنامه ریزی های ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا همزمان شده است ...»

به گزارش خبرنگار گروه بین الملل و سیاست خارجی ،«سلام‌خبر» در حالی حزب لیکود به ریاست بنیامین نتانیاهو نخست وزیر این رژیم با انتصاب آویگدور لیبرمن رئیس حزب "اسرائیل خانه ما" و وزیر خارجه سابق رژیم صهیونیستی به عنوان وزیر جنگ این رژیم موافقت کرد که لیبرمن، کمتر از یک سال پیش بنیامین نتانیاهو را به ناتوانی در حل پرونده هسته ای ایران متهم کرد؛ و در این باره گفته بود: «این ماموریت برای نتانیاهو بسیار بزرگ و فراتر از توان وی است و باید فرد دیگری جانشین وی شود».
وی همچنین در پاسخ به سوالی درباره تهدیدهای بسیار نتانیاهو مبنی بر استفاده از گزینه نظامی علیه ایران، با تمسخر گفته بود: "سگی که پارس میکند، گاز نمی گیرد".
وی نتانیاهو را به لفّاظی به منظور ماندن در قدرت متهم کرده و گفت بود: نتانیاهو روابط عمومی بسیار بالایی دارد؛ اما اینها برای رهبری رژیم صهیونیستی و حل مشکلات آن کافی نیست؛ اسراییل فاقد یک راهبرد روشن در خصوص مساله ایران و فلسطین است.
اما اکنون و با گذشت نه ماه از این اظهار نظرها نتانیاهو ضمن استقبال از موافقت لیبرمن با انتخابش در سمت وزیر جنگ از وی خواست که در اسرع وقت مذاکرات برای پیوستن به ائتلاف حکومتی را آغاز و به سرانجام برساند.
لیبرمن قبل از پذیرش این تصدی در یک نشست خبری تاکید کرد که در صورت تحقق خواسته‌های اصلی حزبش، این آمادگی را دارد که وارد گفت‌وگوی جدی با حکومت نتانیاهو شود.
لیبرمن اعلام کرد که در صورتی تصدی وزارت جنگ رژیم صهیونیستی را بر عهده می گیرد که حکومت بنیامین نتانیاهو قانون اعدام فلسطینی‌هایی که به صهیونیست‌ها حمله می‌کنند را تصویب کند.
این جایگزینی درحالی صورت می گیرد که "گلعاد اردان" وزیر امور داخلی رژیم صهیونیستی هشدار داده بود که چنانچه ائتلاف دولتی به رهبری بنیامین نتانیاهو به زودی توسعه پیدا نکند، احتمال فروپاشی کابینه وجود دارد.
نتانیاهو هفته گذشته در جلسه خود با رؤسای احزاب حاضر در کابینه ائتلافی خود، اعلام کرده بود که در نظر دارد از لیبرمن برای پیوستن به کابینه ائتلافی دعوت کند، چرا که مذاکرات با اسحاق هرزوگ رهبر اوپوزسیون نتیجه ای در بر نداشته است.
نتانیاهو ضمن ابراز خوشبینی نسبت به احتمال پیوستن لیبرمن به کابینه ائتلافی خود، گفته بود: به نظر می رسد مذاکرات با حزب اتحاد صهیونیست نتیجه نخواهد داد، به همین دلیل احتمال پیوستن هرزوگ به کابینه ائتلافی بسیار ضعیف است.
لیبرمن حدود دو ماه پیش اعلام کرده بود که نتانیاهو برای وارد کردن وی به کابینه اش آن هم از طریقه آریه درعی وزیر داخلی اسرائیل، تلاش می کند. یک منبع نزدیک به نتانیاهو نیز اعلام کرد که تلاش ها برای واردکردن هرزوگ و لیبرمن به کابینه ائتلافی از اولین روز تشکیل این کابینه آغاز و هیچگاه متوقف نشده است. وی افزود که ما تلاش کردیم یائیرلاپید را نیز وارد این کابینه کنیم اما بعدها مشخص شد که لاپید به هیچ وجه نمی تواند به کابینه نتانیاهو بپیوندد.
ائتلاف کابینه ایی نتانیاهو از ابتدا با کمترین کرسی بسته شده است و در صورت خروج حتی یک نماینده به هر دلیلی، این ائتلاف فرو می پاشد و در نتیجه باید انتخابات زودهنگام برگزار شود به همین دلیل نتانیاهو قصد دارد تا با افزودن اعضا به کابینه ائتلافی خود این بحران را مرتفع سازد.
حوادث غیر قابل درکی که در «اسرائیل» در جریان است نه تنها فقط برای فلسطینیان و یا ناظران خارجی مبهم بوده بلکه خود اسرائیلی ها نیز آن را درک نمی کنند.
اقدام «نتانیاهو» در خصوص انتخاب «لیبرمن» افراطی برای ناظران و کارشناسان قابل فهم نیست. کارشناسان معتقدند درست زمانی که «نتانیاهو» نیازمند ارائه تصویری مطلوب از «اسرائیل» برای گریز از انزجار جهانی نسبت به حکومت افراطی خود است، با اضافه کردن یک افراطی دیگر، موضوع را پیچیده تر کرده است.
آنها نمی توانند درک کنند که چگونه جایگزینی «موشه یعلون» وزیر جنگ که به تمام ارکان این رژیم از سرباز تا رئیس خدمت می کرد، با شخصی بدون تجربه نظامی و یا شرکت در هیچ جنگی امکان پذیر شده است.
«نتانیاهو» چگونه توانسته است «موشه یعلون» متحد استراتژیک خود را که مدت های طولانی با او همراه بوده است، کنار بگذارد. البته این موضوع، تعجب اسرائیلی ها را خیلی کم برانگیخته است چرا که آنها «نتانیاهو» را در عدم وفاداری نسبت به دوستان و متحدان خود شناخته اند.
«نتانیاهو» چگونه توانسته است «لیبرمن» را چون ماری در آستین خود پرورش دهد در حالیکه می دانست او طمع نخست وزیری داشته و از این موضوع آگاه بوده است که وزارت جنگ راه را برای نخست وزیری هموار می کند. این موضوع در مورد «موشه یعلون» نیز صدق می کرد اما انتخاب «لیبرمن» بسیار خطرناکتر و برای اکثریت غیر قابل فهم تر است.
با این حال، تعیین «لیبرمن» پیامدهایی را برای سیاست اسرائیل نه تنها در سطح استراژیک که باعث افراط‌گری بیشتر آن می شود، بلکه در سطح تاکتیکی نیز به ویژه در زمینه نحوه برخورد با تشکیلات خودگردان «فلسطین» و جنبش «حماس» به دنبال خواهد داشت.
برخی معتقد هستند که انتخاب «لیبرمن» به مفهوم انتخاب دو نفر است. چرا که «آیفیت» نیز همان افراطی است که خواستار ریشه کن کردن «حماس»، ترور «اسماعیل هنیه»، و همچنین خواستار پایان دادن به قدرت در شکل فعلی آن، به ویژه پایان دادن به نقش «محمود عباس» و اشغال دوباره «غزه» و تغییر وضعیت موجود است.
هیچ ترسی در اسرائیل وجود ندارد که وزیر جنگ جدید مطابق میل و خواسته های خود رفتار کرده و بدون شک در چارچوبی محدود اثرگذار خواهد بود اما نکته قابل توجه اینکه تصمیم جنگ و صلح توسط دولت اتخاذ می شود و نظر شخصی افراد نیست به گونه ای که رئیس «موساد»، رئیس ستاد و رئیس پلیس در جلسات آن شرکت می کنند.
با این حال تجربه اسرائیلی ها در انتخاب وزرای ناآگاه و بدون یک پیشینه نظامی تجربه بسیار تلخی بوده است به گونه ای که در گذشته ای نه چندان دور«عمیر پترس» وزیر جنگ سابق اسرائیل، این رژیم را وارد جنگ دوم لبنان در سال 2007 کرد و «اسحاق لاون» وزیر جنگ این رژیم در اوایل دهه پنجاه، بدون هیچ تجربه نظامی موجب شکست های نظامی پی در پی این رژیم شد که مهمترین آن دستگیری عوامل «موساد» بوده است که به دنبال خرابکاری در «مصر» و تجاوز سه جانبه بودند.
در هر صورت، «نتانیاهو» مجبور به توسل به این گزینه نبوده است به گونه ای که تصور حضور «لیبرمن» به عنوان وزیر جنگ و نشستن در کنار «نفتالی بنت» رقبای راست و افراطی، بسیار دشوار است و نشانگر عدم حضور عقل در بسیاری از مواقع است.
منبع: سلام خبر
نظرشما
نام:
ایمیل:
* نظر: