سلام بر اندیشه ای که ایرانی اسلامی مقتدر، مستقل و پایدار می خواهد.      
آخرین اخبار
کد خبر: ۸۷۷۱۷
تاریخ انتشار: ۱۴ فروردين ۱۳۹۶ - ۱۰:۰۸
سال 96 دومین سال متوالی است که به عنوان اقتصاد مقاومتی و حمایت از تولید و مصرف کالای ایرانی از سوی رهبر انقلاب اسلامی نامگذاری شده است و این در حالی است که تحقق این شعار با مانع مهمی روبروست که برطرف کردن آن نیاز مبرمی به تلاش و اهتمام مردم و تولید کنندگان دارد.
خبرنگار گروه اقتصادی سلام خبر، با توجه به اینکه امسال سال اقتصاد مقاومتی؛ تولید و اشتغال نام گذاری شده است باید گفت که بی شک اگر مساله تولید در کشور رونق بگیرد اشتغال نیز سر و سامان می گیرد و تولید در صورتی به سامان می رسد که اقبال عمومی به کالاهای داخلی افزایش یابد، این در حالی است که اولين سؤال بيشتر خریداران ایرانی از فروشنده بعد از قيمت، اين است که اين جنس توليد کجاست؟ با شنيدن اينکه جنسي توليد کشورهاي توسعه‌يافته است، خيلي زود نفس راحتي کشيده و به راحتي خريد مي‌کنند. به عبارتي، مدت‌هاست که با پوشاک ترک، لوازم خانگي آلماني يا ژاپني، ماشين‌هاي کره‌اي، گوشي‌هاي آمريکايي، پتوهاي اسپانيايي، کريستال‌هاي چک، ادويه‌هاي هندي، کيف و کفش ايتاليايي و ادکلن‌هاي فرانسوي، به نوعي انس گرفته و بدون آنها شاید زندگي براي تعداد قابل توجهی از ایرانیان معني ندارد جرا که در نگاه آنها، همه محصولات وارداتي، امتحان خود را خيلي وقت بوده که پس داده و کيفيت خوب آنها براي ایشان ثابت شده است.
واقعيت اين است که همه اين محصولات، به نوعي در ايران هم توليد شده و شايد اگر استفاده از برندهاي ايراني در بين مردم جا بيفتد، ديگر نيازي به رقابت با برندهاي خارجي نباشد اما بسياري از مردم، هنوز هم از اينکه ريسک کرده و سراغ اين‌گونه کالاها بروند، هراس دارند و دوست ندارند از جنس‌هاي باکيفيت خارجي خداحافظي کنند. با چنين اتفاقي، بسياري از توليدکنندگان داخلي از مردم سؤال مي‌کنند که چر ا کالاي ايراني نمي‌خرند و از اينکه مدام پيگير کالاهاي خارجي هستند، گله دارند. با اين‌گونه عدم حمايت‌هاست که حالا مرکز آمار گفته، نزديک به سه ميليون نفر در کشور بيکارند و اين درحالي است که منابع غيررسمي از بيکاري پنج تا هفت ميليون نفر خبر مي‌دهد که اغلب آنها جوان تحصيلکرده متولد دهه 60 هستند. آن‌طور که اقتصاد‌آنلاين نوشته، تب خريد کالاي خارجي، البته بحث امروز و ديروز يا يکي، دو دهه پيش نيست. شايد بتوان گفت که اين موضوع هم مثل خيلي از مباحث دیگر ریشه تاريخي دارد. ناصرالدين‌شاه هم وقتي به فرنگ مي‌رفت، بوتيک‌ها و سمساري‌هاي پاريس جشن مي‌گرفتند اما حالا کار به جايي کشيده که خيلي از کارخانه‌داران بزرگ با سيلي صورت خود را سرخ نگه مي‌دارند.
داستان کوچ برخي برندهاي ايراني به کشورهاي ديگر در سال‌هاي دولت نهم و دهم هم، باز داستاني تکراري است. مراکز تجاري و پاساژهاي فروش برندهاي خارجي، يکي پس از ديگري مثل قارچ از خيابان‌هاي تهران و بقيه شهرهاي بزرگ کشور بيرون مي‌زنند و تا دلتان بخواهد، مشتري هم دارند. در اين مراکز که از شير مرغ تا جان آدميزاد مي‌فروشند، همگي فروش مي‌روند؛ البته اگر خارجي باشند. با اين همه، وقتي از مردم علت عدم استقبالشان از برندهاي داخلي پرسیده می شود، هر يک به نوعي از تجربه ناموفقي که با استفاده از اين برندهاي داخلي داشته، حرف مي‌زنند و جوابي مي‌دهند. آنها درباره علت اينکه چرا کالاي خارجي را به ايراني ترجيح مي‌دهد، مي‌گويند، «کالاي ايراني کيفيت ندارد. کيفيت خوب بدهند و رقابتي باشد، بعد مردم خودشان سراغ برندهاي ايراني مي‌روند» یا اینکه می گویند: «چرا همش به فکر توليدکننده هستيد؛ به هر قيمتي به فکر جيب مردم نيستيد؟ کالاي ايراني مشتري‌مداري ندارد. خدمات بعد از فروش، کيفيت و رقابتي و تنوع ندارد؛ البته اگر کالای ايراني خصوصيات فوق رو داشته باشد، با جان و دل خریدار هستند.» برخی از مصرف کنندگان کالاهای خارجی نیز می گویند: «متأسفانه در توليد کالاهاي ايراني، صداقت، اعتبار و کيفيت وجود ندارد؛ اگر تعريف و تمجيد و مردم رو تشويق مي کنيد که بخرند، چرا کالاهاي ايراني صادر نمي شوند؟ چون این آگاهی وجود دارد که در خارج از ایران این کالا ها خريدار ندارند و بيشتر توليدکنندگان ايراني، هيچ مسئوليتي در قبال توليدشان قبول نمي کنند. توليدکنندگان ايراني دوست دارند بدون رنج و زحمت، ره 50 ساله کمپاني‌هاي معتبر جهاني رو طي کنند و توقع دارند يکشبه، مردم به کيفيت کالاهايشان ارزش و اعتبار بدهند و حمايتشان کنند.» در اين ميان، برخي از مردم هم گفته‌اند که خيلي دوست دارند از کالاي ايراني حمايت کنند اما متأسفانه کيفيت نامطلوب اين کالاها، اجازه اين نوع حمايت‌ها را از آنها گرفته است.
با توجه به همه اين نظرات، به نظر مي‌رسد که مردم هم همانند توليدکنندگان دوست دارند که از توليدات داخلي حمايت کرده و جنس ايراني را استفاده کنند اما هنوز هم از کيفيت اين اجناس گله دارند و مي‌گويند که کيفيت برندهاي خارجي را ايراني‌ها ندارند. لذا اگر قرار است تغییر محسوسی در سال جدید در این حوزه صورت گیرد دو اتفاق مهم باید بیفتد؛ اول اینکه فرهنگ عمومی به سمت استفاده از کالای داخلی تغییر کند و خرید کالای ایرانی به ارزش تبدیل شود و دیگر اینکه با رقابتی کردن فضای تولید زمینه برای تولید محصولات با کیفیت فراهم شود تا مردم با مصرف کالای داخلی احساس غبن نکنند.
نظرشما
نام:
ایمیل:
* نظر: