آخرین اخبار
کد خبر: ۹۲۲۱۴
تاریخ انتشار: ۲۴ فروردين ۱۳۹۷ - ۱۹:۰۲
يورونيوز گزارشي از زندگي در اوكراين پس از درگيري و جنگ با روسيه منتشر كرده است كه در ادامه مي آيد...
سلام خبر: كسانی که در قلب درگیری ها در شرق اوکراین زندگی می کنند شرایط بسیاری سختی را تجربه می کنند. ناتالیا لیوچنکووا، خبرنگار یورنیوز طی سفری که به دونتسک داشته است، با کسانی ملاقات کرده که برای این افراد برنامه های مختلف ترتیب داده اند از کلاس یوگا برای بازنشستگان گرفته تا مراسم چیدن پشم گوسفند برای گردشگران.

«عصر شادی»
یانا سینتیا را در ایستگاه راه آهن شهر اسلوفیانسک در استان دونتسک در شرق اوکراین ملاقات کردم. یانا وقتی من را دید گفت: «یک سورپرایز برایت دارم.»

با او در سفر قبلی ام به این منطقه آشنا شده بودم. او اهل بخشی از استان دونتسک است که درحال حاضر تحت کنترل جدایی طلبان طرفدار روسیه است، اما در حال حاضر به خاطر درگیری ها آواره شده است. یانا من را در این سفر به مناطقی که طی چهار سال شاهد جنگ و درگیری هستند، همراهی می کند.

او مرا پیش تعدادی از زنان محلی می برد که چای می نوشند و شعر می خوانند نوشیدن چای هستند. روی دیوار اتاق اکران بزرگی نصب شده و صفحه فیس بوک روی آن باز است. آنها مشغول گشتن زدن در فیس بوک هستند و می گویند گاهی به مقاصد جدید در این منطقه سفر می کنند. آنها گاهی تا غرب اوکراین هم پیش می روند. آنها با هم به کلاس یوگا می روند، زبان انگلیسی می آموزند و یاد می گیرند چگونه با کامپیوتر کار کنند.

هالینا یکی از این زنان است و می گوید: «عزت نفسم را باز یافته ام. گاهی یکی از نوه هایم می گوید: مادربزرگ شنبه ها سرش شلوغ است باید به کلاس زبان برود. با شنیدن این کلمات بال درمی آورم. من قبلا از نظر آنها فقط مسئول آشپزخانه بودم.» ناتالیا بوندارنکو، مبتکر این طرح، یک کنشگر اجتماعی محلی است. طرح او «عصر شادی» نام دارد.

هدف تانالیا این بوده است که به زندگی بازنشستگان محلی در مناطق درگیری، رنگ و بوی تازه این بدهد.

ناتالیا رمنیوک یکی دیگر از زنانی است که در برنامه «عصر شادی» شرکت می کند. پس از مرگ پسر سربارش در جنگ، ناتالیا دچار افسردگی شد. او می گوید پیوستن به این گروه به او کمک کرده که آرام آرام دوران افسردگی را پشت سربگذارد.

ناتالیا رمنیوک می گوید: «وقتی پسرم در جنگ کشته شد بهت زده بودم. اما ناتالیا [بوندارنکو] و زنان دیگر به من کمک کردند به تدریج این وضعیت را پشت سر بگذارم. الان نگاهم به خودم هم تغییر کرده است. کمی آرایش می کنم. واقعا این جلسات را دوست دارم. هربار بی صبرانه منتظر جلسه بعدی هستم.»

ناتالیا رمنیوک تنها کسی نیست که با شرکت در این طرح زندگی اش تغییر کرده است. زنان دیگری هم که در برنامه ابتکاری ناتالیا [بوندارنکو] شرکت کرده اند، همین حرف را می زنند.

هیچ طرحی مشابه طرح «عصر شادی» از سوی دولت برای اجرا در این پیشنهاد نشده است. برای بازنشستگان در اوکراین داشتن یک زندگی اجتماعی طبیعی عجیب است. در حالیکه این امر در کشورهای غرب اروپا کاملا عادی است.


بازسازی زندگی، بخشی از فرایند صلح است
شرایط جوامع مختلف در این منطقه یکسان نیست و بستگی به فاصله جغرافیای آنها از خط مقدم دارد.

به جز کمیته بین المللی صلیب سرخ، هیچ سازمان بشردوستانه بین المللی دیگری قادر نیست در مناطق تحت کنترل جدایی طلبان طرفدار روسیه کار کند.

در مناطقی که ارتش اوکراین باز پس گرفته است مردم اغلب به لطف کمک های سازمان های بین المللی، کلیساها و داوطلبان روزگار می گذرانند.

سازمانهای کمک های بشردوستانه می گویند که بازسازی باید بخشی از هر فرایند صلح باشد. اما بازسازی اغلب سال ها طول می کشد و اغلب خود مردم، گاهی با کمک های مالی بین المللی، این کار را انجام می دهند.

در دهکده اولکساندرو- کالینوو که ۴۰ کیلومتر با جبهه جنگ فاصله دارد، اسویتلانا سوزانکا به ما غذای خانگی می دهد. توالت او اتاقکی چوبی در حیاط است و با اینکه از بسیاری از تسهیلات عادی زندگی روزمره محروم است سرویس اینترنت او خیلی خوب کار می کند. با خود عینک های واقعیت مجازی آوردیم و اسویتلانا آنها را امتحان می کند. وقتی مناظر پانورامیک این منطقه یک به یک از جلوی چشمانش می گذرد فریاد شوقش بلند می شود.

پیش از این، خیلی ها برای دیدن آولکساندرو کالینوو می آمدند. پیش از جنگ این دهکده یکی از مقاصد گردشگران بود. مردم شهرهای صنعتی اطراف برای تجربه زندگی واقعی روستایی به اینجا می آمدند و از غذای محلی و مناظر زیبای این دهکده بهره می بردند.

موزه را مردم محلی باز نگه داشته اند. در کنار موزه ایستاده ام و آندره تارامان می گوید: «دهکده ما در موقعیت جغرافیایی خوبی قرار گرفته است. پارک خوش منظره کلبان بیک نزدیک ماست. چنین پارکی برای منطقه ای صنعتی مثل منطقه ما نعمت است. جشنواره هایی داریم و همینطور مزرعه ای برای پرورش گوسفند که در آن گردشگران می توانند در کار چیدن پشم گوسفندان شرکت کنند. کوه و تله کابین داریم و مردم از دونتسک اینجا می آمدند تا روی برف با تخته سر بخورند.»

از آغاز جنگ جریان آمد و شد گردشگران به این دهکده متوقف شده و جاده دونتسک تقریبا خالی است. با این وجود اهالی دهکده موزه و تمام مجموعه های نمایشی آن را که به دقت در ارتباط با دوران های مختلف جمع آوری شده است حفظ می کنند و حتی یکی از کلبه های قرن نوزدهمی را مرمت و بازسازی کرده اند.


پس از سالها درگیری که چهره این منطقه را به شدت تغییر داده است آندره خسته به نظر می رسد. او مجبور شد به خدمت ارتش در آید و در این مدت بسیاری ازنزدیکترین دوستان خود را از دست داده است. علی رغم همه سختی ها هنوز به آینده امیدوار است. بار دیگر خیلی ها ایده های مختلف برای متحول کردن مردم این منطقه مطرح می کنند و آندره مطمئن است هر وقت صلح برقرار شود رونق به این دهکده باز خواهد گشت.

به دهکده هرانیتنه می رویم که به خط مقدم از این هم نزدیکتر است. در اطراف خیابان های خالی ده ها خانه متروکه هست که در اثر بمباران آسیب دیده است. به این قسمت «منطقه خطر» می گویند چون مرز بین نواحی تحت کنترل دولت و تحت کنترل جدایی طلبان است. این مرز رودخانه کالمیوس است که دهکده روی ساحل آن ساخته شده.

هرانیتنه را در قرن هجدهم اوروم ها ساختند:‌ یونانی های ترک زبان شبه جزیره کریمه. پس از جنگ جهانی دوم برخی تاتارهای کریمه همه به آنها اضافه شدند. در شهر مسجدی هست که نمازگزار دارد و شهر گورستان مسلمانان نیز دارد.

در حال و حاضر اوضاع نسبتاً امن است اما همین چند هفته پیش دهکده هدف موشک قرار گرفت. بیشتر خرابی ها به سال های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ مربوط می شود. ساختمان های بدون سقف روز به روز خرابتر می شوند چون بودجه ای برای بازسازی آنها موجود نیست.

واسیلینا نیکلائوا رئیس شورای دهکده توضیح می دهد: «در طول سال های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ مرتب بمب باران می شدیم. سقف درمانگاه کاملا خراب شد. کتابخانه و مدرسه موسیقی و هنر برای بچه ها هم در همین ساختمان بود. در نیمه دوم سال ۲۰۱۶ سقف را خودمان بازسازی کردیم. ساختمان وسایل گرمایی نداشت و امروز صلیب سرخ مشغول نوسازی ساختمان است. همه پنجره ها از بین رفته بود. امروز به کمک سازمان های خیریه پنجره ها تعمیر می شود.»

دسترسی به گورستان ها اخیراً امکان پذیر شد
تعداد زیادی از افراد محلی جانشان را در این درگیری ها از دست دادند از جمله کودکان. دسترسی به یکی از گورستان ها تنها اخیراً امکان پذیر شده است. گورستان را بسته بودند زیرا گورهای تازه ای که مردم به بازدیدش می رفتند بارها هدف موشک قرار گرفته بود.

شگفت انگیزترین چیز در این دهکده تضاد بین آلام شخصی این همه افراد مختلف است و اشتیاق آنها به بازسازی آنچه از دست داده اند. در هرانیتنه دو گروه موسیقی وجود دارد که به سه زبان ترکی و روسی و اوکراینی برنامه اجرا می کنند.

نیکلائوا می گوید که عمده تلاش ادارات دولتی محلی ساختن مکان هایی برای تفریح و وقت گذرانی و کمک به ‌آسیب پذیر ترین قشر هاست. دهکده گروه کر بچه ها دارد و باشگاهی برای بازنشسته ها.

در باشگاه برنامه هایی اجرا می شود اما کسانی که به باشگاه می آیند سعی می کنند از یکی از دیوارها که در سال ۲۰۱۴ در اثر توپ باران آسیب دیده است دور کنند. تعمیرات ساختمانی شروع شده است اما تعمیر سقف در اولویت است.
برچسب ها: اوكراين
نظرشما
نام:
ایمیل:
* نظر: